Θυμάμαι πολύ καλά τη στιγμή. Αγναντεύαμε τη θάλασσα και τον πυρωμένο ορίζοντα. Και τότε η Αννα με ρώτησε: «Αν είχα κάνει κάτι κακό, θα μ αγαπούσες ακόμη;»

Εσείς τι θα απαντούσατε στη θέση μου; Η ’ννα ήταν η γυναίκα της ζωής μου, σε τρεις βδομάδες θα παντρευόμασταν. Φυσικά θα συνέχιζα να την αγαπάω, ό,τι κι αν είχε κάνει. Τουλάχιστον έτσι νόμιζα... Τότε όμως ψαχούλεψε την τσάντα της με χέρια που έτρεμαν, έβγαλε μια φωτογραφία και μου την έδωσε.

«Εγώ το έκανα αυτό.»

Αναυδος, ανακάλυψα το μυστικό που έκρυβε και κατάλαβα ότι η ζωή μας είχε αλλάξει για πάντα. Σοκαρισμένος, σηκώθηκα κι έφυγα χωρίς να πω λέξη.

Όταν γύρισα, ήταν πια αργά, η Αννα είχε φύγει. Κι από τότε ψάχνω να τη βρω.