Το παρόν βιβλίο αποτελεί μια σύντομη ιστορία της διαρκούς έντασης ανάμεσα στις έννοιες της αλλοτρίωσης και της ελευθερίας. Με κυρίαρχη την πρώτη έννοια, η μελέτη επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει ορισμένα από τα θεμελιώδη πεδία αυτής της έντασης: την αντίθεση φύσης και κοινωνίας, την αντιπαράθεση ιδιωτικού και δημόσιου βίου, την πραγμοποίηση των κοινωνικών σχέσεων και την πολιτική έκφραση της αλλοτρίωσης στον ολοκληρωτισμό.

Χωρίς καμία διάθεση εξάντλησης των παραπάνω πεδίων, η μελέτη διέρχεται τέσσερα αυτοτελή στάδια τα οποία συγκλίνουν προς μια κοινή και αρκετά επίκαιρη διερώτηση: η σημερινή απομάκρυνση από την κριτική οπτική της έννοιας της αλλοτρίωσης οφείλεται έως έναν βαθμό στην καταλυτική επίδραση που άσκησε η μεταϋλιστική οπτική της μετανεωτερικότητας, η οποία προδιαγράφει, άλλη μια φορά και με άλλο τρόπο, την αντινομική θεμελίωση της ελευθε¬ρίας τόσο στις νέες μορφές πολιτικού αυταρχισμού όσο και στην «επισφαλή» ανωνυμία της κοινωνικής δυναμικής.