To άρωμά της

«Όταν εξομολογείσαι, ταυτόχρονα παραχωρείς ένα μέρος της ελευθερίας σου», επισημαίνει ο συνονόματος μου στη Σελεστίνα.

Η γραφή της Κανακάκη δεν φοβάται αυτή την συν-διαχείριση με τον αναγνώστη της. Αιχμηρή, επιθετική και αιμάσουσσα δεν καταφέρνει να κρύψει την αφάνταστη τρυφερότητά της.

Το άρωμα του ταλέντου διαποτίζει κάθε σελίδα της ιδιαίτερής της γραφής σε μια περιήγηση στον ανελέητο λαβύρινθο των παθών, στα «άοσμα μονοπάτια» του στερημένου κόσμου με μόνο αντίδωρο μια καρδιά που σπαράζει για τα ανθρώπινα και το μέλλον τους.

Ένα μέλλον χαμένο, σε μιαν Αριστερά το ίδιο χαμένη με το μέλλον της και τα στερεότυπά της. Χαμένοι όλοι, όλες και όλα!