Στην ποίησή της Καίτης Μανωλοπούλου έβρισκα πάντα τον αγώνα ενός αθεράπευτα ρομαντικού ατόμου που πάσκιζε να πλατύνει τους ορίζοντες της αγάπης και να φωτίσει τις αόρατες γωνιές της μοναξιάς. Τα παγκόσμια γεγονότα που έζησε λες και συνέβαιναν στη γειτονιά της δυνάμωσαν το πείσμα της για ένα καλύτερο αύριο. Πολυταξιδεμένη και με έντονη αίσθηση της αξίας της ζωής, μάζεψε στους στίχους της την πεμπτουσία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Λούης Περεντός, ποιητής