Η ποίηση του Δημήτρη Ιωαννίδη είναι μια αυτόματη γραφή, που θέλει να βάλει στιγμιαία στο προσκήνιο με τρόπο στοχαστικό σκέψεις του καιρού και του πάντοτε. Πότε συναισθηματικά, πότε αλληγορικά και άλλοτε με ονειρικό τρόπο έχει σκοπό να λειτουργήσει περισσότερο σαν εγρήγορση και λιγότερο σαν ανάπαυση.

Μια προσωπική εμπειρία ανεπιτήδευτη με τη σημειολογία των λέξεων να δημιουργούν καθαρές εικόνες και θέσεις.