Δεν είναι ο Βάγκνερ. Δεν είναι ο Πουτσίνι. Δεν είναι καν μουσουργός. Είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Είναι ο ένας. Ο μοναδικός. Ο ανεπανάληπτος. Είναι ο κύριος Τ.

Ο μεσόκοπος αυτός, άνθρωπος έπεσε στον έρωτα της κατά πολύ νεότερής του, Πέννυς, η οποία τον ερωτεύτηκε τόσο βαθιά, τόσο κεραυνοβόλα, που δεν βλέπει μπροστά της.
Και να ήταν μόνο αυτή;
Οι γείτονες, τι έπαθαν;
Οι συγγενείς;
Οι φίλοι;
Οι γνωστοί;

Όλοι τους είναι ερωτευμένοι με τον κύριο Τ. Κατά κάποιον τρόπο. Εξηγούμαστε, για να μην παρεξηγούμαστε. Όπως και η Πέννυ, όλοι τους, αρνούνται να δουν την αλήθεια κατά πρόσωπο.

Μα, θα μου πείτε, πώς συνέβη αυτό; Για να διαβάζετε τώρα, αυτό το κείμενο, αγαπητέ μου αναγνώστη, σημαίνει πως έχετε ήδη την απάντηση.