Ο εγκέφαλος δε μένει ποτέ ο ίδιος, πάντα αλλάζει. Αλλάζουν οι συνάψεις, οι συνδέσεις δηλαδή των νευρικών κυττάρων μεταξύ τους, μέσω των οποίων επικοινωνεί το ένα με το άλλο και επιτελείται η λειτουργία της συνείδησης, τα συναισθήματα, οι χαρές, οι φόβοι, οι αγωνίες, ο πόνος, η δίψα, η ντροπή, η πείνα, η ηδονή και το μεγάλο έπαθλο: η ευτυχία, την οποία η δημιουργία επινόησε ως αντάλλαγμα λύτρωσης από το μαρτύριο στο οποίο υποβάλει κάθε δημιούργημά της - το μαρτύριο της ύπαρξης.

Ελεύθερη βούληση δεν υπάρχει. Τα πάντα είναι κωδικοποιημένες συμπεριφορές που παράγει ο εγκέφαλος, μετά από ερεθίσματα που λαμβάνει από το περιβάλλον του, αφού τα επεξεργαστεί το υποσυνείδητό του ως κομμάτι του υποσυνείδητου του σύμπαντος εις τους αιώνας των αιώνων.

Εγώ, Εαυτός και Ψυχή είναι έννοιες που θέλουμε πολύ να υπάρχουν ως απάντηση του μεγάλου ερωτήματος «Από πού ήρθαμε και πού πάμε;». Αν πάμε...