"Παιδιά μου, θ ανέβω στα βουνά με τους γενναίους, να κυνηγήσω αυτό τον άθλιο σκύλο, τον Αλιμπέκ" - έναν Τούρκο ληστή, που, για καιρό, ρήμαζε τον τόπο. "Περιμένετέ με δέκα μέρες, κι αν δε γυρίσω τη δεκάτη, κάντε μου λειτουργιά θα μαι νεκρός. Αν, όμως" πρόσθεσε αυστηρότατα ο γέρος, "τύχει -Θεός φυλάξοι- κι επιστρέψω αργότερα, και για σωσμό δικό σας, να μη μ αφήσετε να μπω. Σας διατάζω, τότε, να με ξεχάσετε, να ξεχάσετε πως ήμουν πατέρας σας και μ έναν πάσσαλο να με παλουκώσετε, ό,τι κι αν λέω, ό,τι κι αν κάνω, γιατί δε θα μαι παρά ένας καταραμένος, ένας βρικόλακας που ρθε να σας ρουφήξει το αίμα".

Η Οικογένεια του βρικόλακα θεωρείται το σπουδαιότερο και γνωστότερο διήγημα φαντασίας του Αλεξέι Κωνσταντίνοβιτς Τολστόι κι αποτελεί έναν από τους θεμέλιους λίθους της νεότερης περί βρικολάκων μυθολογίας, ανήκοντας -μαζί με το "ταίρι" του, τη Συνάντηση μετά από τριακόσια χρόνια- στη σημαντική παράδοση της γοτθικής λογοτεχνίας.