Διέσχισα βουνά, πεδιάδες, άγονη γη, λίμνες που μπέρδεψα για θάλασσες… Έμεινα γυμνή στη βροχή χωρίς να ψάξω καταφύγιο για να κρυφτώ. Με έκαψε ο ήλιος, ενώ περπατούσα σε ερήμους χωρίς να πω λέξη. Κι όλα αυτά για να βρω τη δική μου θάλασσα ευχές. Κι όταν τελικά τη βρήκα, δεν της αντιστάθηκα. Όταν τη βρήκα, την ίδια στιγμή με βρήκε κι εκείνη. Κι έτσι, αφέθηκα στην τρικυμία της. Εξάλλου, από την αρχή αυτή αναζητούσα. Εσύ που με κρατάς, συνάντησες τη δική σου;