Η ποίηση διαλέγει να ταξιδεύει στην άγονη γραμμή, να δένει τους κάβους της σε μικρά γραφικά λιμάνια και να λύνει βιαστικά για να αναζητήσει άλλους μαγευτικούς προορισμούς. Τα στρωτά και ακίνδυνα ταξίδια δεν τη συγκινούν. Η ποίηση αγαπά την περιπέτεια, τη φυγή, το άπιαστο όνειρο. Ζώντας μέσα σε έναν πεζό και άτονο κόσμο, έχουμε ανάγκη τα ποιητικά ταξίδια, τους οραματισμούς και τις ευαισθησίες των ποιητών.