Το καράβι των Ποιητικών Συμπλεύσεων ξεκινά καινούρια, διαφορετικά ταξίδια σε άλλα... "μονοπάτια της γραφής". Αφήνει -για λίγο- τις θάλασσες και τις ακτές της ποίησης και πλέει προς το λιμάνι του σύντομου πεζού λόγου, του μικροδιηγήματος - αν υπάρχει λιμάνι, γιατί η λογοτεχνία, πάντα ανήσυχη και ρευστή, δε γυρεύει λιμάνια, καθώς αγαπά τα ταξίδια προς ποθητές Ιθάκες... κι ας ξέρει πως ποτέ δε θα τις βρει.

Ποίηση και μικροδιήγημα μοιράζονται τη συντομία, την οικονομία λέξεων, τη λιτότητα εκφραστικών μέσων, την αφαίρεση, την ακρίβεια στην επιλογή των λέξεων, τη διακειμενικότητα... Αυτή η παρατήρηση φέρνει κοντά το σύντομο είδος του πεζού λόγου με την ποίηση. Δεν είναι λοιπόν ατόπημα που σε μια σειρά βιβλίων για την ποίηση κάνουμε ένα αφιέρωμα στο μικροδιήγημα, το αδελφάκι της ποίησης στην αντίπερα όχθη του έντεχνου λόγου.