Μικρά θραύσματα δημόσιας γραφής του Σταύρου Κωνσταντινίδη από την τριετία 2017-2020 συγκεντρώνονται και σχηματίζουν μια γνώμη για την πολιτική, τις πόλεις και τη ζωή, στο κλείσιμο μιας δεκαετίας που θυμίζει δρόμο μελαγχολικό.

Συνεντεύξεις, άρθρα, ημερολογιακές σημειώσεις και δοκιμιακές προσεγγίσεις με σταθερή αφετηρία το πολιτικό πεδίο τείνουν με μια διαγώνια διαδρομή στο κάτοπτρο της κανονικότητας, όπου η κοινωνία αναζητεί το ώριμο είδωλό της.