Το θεατρικό κείμενο, αναφορά στο έργο Endgame του Σ. Μπέκετ, γράφτηκε γιατί ήθελα να μιλήσω για τα όρια της ελευθερίας, όπως ο ίδιος τα βιώνω. Τα όρια της καθαυτό ζωής. Βιολογικά, πνευματικά, κοινωνικά και οντολογικά. Μεγάλο θα μου πείτε εγχείρημα και υπέρτατη φιλοδοξία, αφού επιχειρώ να καταπιαστώ με τα μείζονα θέματα της ίδιας της ύπαρξης, χωρίς να διαθέτω και την φιλοσοφική σκευή. Μάλιστα μπορεί και να αγγίζω τα όρια της ύβρεως, αφού «μεταχειρίζομαι» τον Μπέκετ. Δικαίως θα ρωτούσατε, τι θα μπορούσα να προσθέσω εγώ σε ό,τι, επί του προκειμένου, έχει πει αυτός ο μεγάλος δημιουργός. Τίποτα ίσως. Και αυτό το τίποτα είναι που έχει αξία για μένα. Ήθελα να δω πόσο μεγάλο είναι. Παίζω τώρα ίσως με τις έννοιες.