Σονόρχ είναι ο Χρόνος διαβασμένος «αλλιώτικα», ένα συναρπαστικό μωσαϊκό ιστοριών και χαρακτήρων που χαράσσονται στη μνήμη του αναγνώστη, και συνδέονται μέσα από τη βιωματική, καταιγιστικού ρυθμού, αλλά και στοχαστική και γεμάτη χιούμορ γραφή της αφηγήτριας, καθώς πηγαινοέρχεται και η ίδια στον χώρο και τον χρόνο με μια μαγική «Χρονοταχεία».

... ψυχή μου, ήρθες; έσκουξε η βάβω, σαν σε όνειρο η σειρήνα του ασθενοφόρου, πήραν τη θυγατέρα με το μωρό, κοντά κι αυτή, το χεράκι του νεογέννητου γλιστερό από τα υγρά απλωνόταν στη μεριά της, ώρες μετά, γυρνώντας στο σπίτι, ήσυχη που η θυγατέρα κι ο εγγονός ήταν καλά, βρήκε την μπόλια της στο τραπέζι, έναν χρυσό σταυρό κι ένα σημείωμα: «Για τον γιο μου τον Όλαφ» - κι αυτό ήταν, χάθηκε, πάει ο γαμπρός, δεν τον ξανάδαν, κανείς ποτέ, λίγο καιρό μετά η καρδιά του μπαρμπα-Δήμου σταμάτησε. Θα πέρναγαν κάμποσα χρόνια, κι όλοι αυτοί, ταξιδιώτες του Χρόνου, από διαφορετικές συντεταγμένες, ταξίδεψαν, καθένας, ταξίδεψαν, να πέσουν πάνω στη μία κουκκίδα, στη μία χρονική στιγμή, στο χρονοδρόμι...