Η σημαντικότητα να είναι κανείς ο εαυτός του και να μην προσπαθεί να μοιάσει σε κάτι ή κάποιον άλλον, καθώς και η σημασία των φίλων, της ομαδικής δουλειάς και της συνεργασίας...

Ο Τίγρης, γενναίος, περήφανος και δυνατός, κάθεται στο ψηλότερο κλαδί του πιο ψηλού δέντρου και αγναντεύει τη ζούγκλα, όταν ξαφνικά....το κλαρί σπάει και βρίσκεται στο έδαφος απ όπου του είναι αδύνατο, όσο κι αν προσπαθεί, να σκαρφαλώσει ξανά στο δέντρο. Η Μαϊμού, ο Λαγός, ο Ρινόκερος και ο Γορίλας του δίνουν συμβουλές πώς να τα καταφέρει. Εκείνος τις ακολουθεί πιστά μέχρι που καταλαβαίνει ότι δεν είναι πια ο εαυτός του. Καταλήγει λοιπόν ότι «είναι καλύτερα να είναι κάτω από το δέντρο πάνω στη λάσπη, αλλά να είναι ο εαυτός του, παρά να είναι κάτι άλλο πάνω στο δέντρο». Έτσι με την βοήθεια των φίλων του προσπαθεί ξανά! Αραγε θα τα καταφέρει;