11 Αυγούστου 2014. Ένα δεκάχρονο παιδί, ο Μιχαήλ, τραυματίζεται θανάσιμα κάνοντας θαλάσσια σπορ. Το βιβλίο αυτό, γραμμένο από τον πατέρα του, δεν είναι εγχειρίδιο πόνου, ούτε οδηγός επιβίωσης καταγράφοντας τα οδυνηρά γεγονότα και ό,τι ακολούθησε, επιδιώκει να βοηθήσει κάθε άνθρωπο που νιώθει αβάσταχτο τον πόνο της απώλειας, προκειμένου να καταφέρει να ανακαλύψει το δικό του μονοπάτι που θα του επιτρέψει να επανασυνδεθεί με τη ζωή.

«Περιγράφω ό,τι ανακάλυψα εγώ κατά τη διάρκεια της τραγικής αυτής πορείας μέσα από τον πόνο και την απελπισία, και αφηγούμαι πώς κατάφερα να λυτρωθώ τελικά από τις καταστροφικές σκέψεις που μου προκαλούσε η απώλεια του γιου μου, και να τις μετατρέψω σε ιδέες. Ιδέες που θα έφερναν αλλαγή στον κόσμο που ζούμε, και που θα βοηθούσαν εμένα και την οικογένεια που μου απέμεινε, τη γυναίκα μου, να αντιμετωπίσουμε τη διαφορετική πλέον ζωή μας. Πίστεψα ότι μόνο έτσι θα συνεχιστεί η ζωή του παιδιού που λάτρεψα και έχασα. Ήταν η εσωτερική μου ανάγκη να ξέρω ότι η σχέση που μας είχε συνδέσει θα παρέμενε ανέπαφη και η αγάπη μας δε θα εξαφανιζόταν μαζί του. Καταθέτω το κείμενο αυτό με την ελπίδα πως θα καθοδηγήσει την ψυχή, το μυαλό και τον πόνο της καρδιάς σας στη διαφορετική καινούρια ζωή σας μετά την απώλεια, με την ελπίδα να δεχτείτε, κοιτάζοντας από διαφορετικό πλέον πρίσμα, ξανά τη χαρά στη ζωή σας».

Η τραγωδία αυτή, που συγκλόνισε το πανελλήνιο, έγινε η αφορμή για τον Παναγιώτη Πασχαλάκη να ιδρύσει τον μη κερδοσκοπικό Οργανισμό Safe Water Sports με στόχο άλλα παιδιά να μη βρεθούν ποτέ στη θέση του μονάκριβου γιου του.