Τα σπουδαία κείμενα που παρουσιάζονται στο μεγαλύτερο μέρος αυτού του βιβλίου αποτελούν φαινομενικά ένα εγχειρίδιο για τον διαλογισμό στο Ζεν. Ο διαλογισμός στο Ζεν όμως, δεν είναι ούτε μέθοδος ούτε κάποια τεχνική. Είναι ο δρόμος της καθημερινής ζωής, μέσα στο λεωφορείο ή στην ουρά της τράπεζας. Είναι κάτι που βιώνεται μόνο στο παρόν, εδώ, στο μέρος όπου βρισκόμαστε τώρα. Αν κάποιος ή κάποια βάλει όλη του την καρδιά σε αυτό που κάνει χωρίς φόβους και προσδοκίες, ο Δρόμος αποκαλύπτεται. Είναι η ίδια η καθημερινή ζωή χωρίς διαχωρισμούς σε ευχάριστες και δυσάρεστες ή σημαντικές και ασήμαντες στιγμές.

Το Ζεν δεν βρίσκεται στις λέξεις και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να βρεθεί σ' ένα βιβλίο. Το βιβλίο αυτό φιλοδοξεί να είναι απλώς και μόνο το δάχτυλο που δείχνει το φεγγάρι. Εξάλλου, ακόμα κι αν κάποιες φορές έχει πυκνά σύννεφα ή το κρύβει ο ήλιος της μέρας, το φεγγάρι είναι πάντα εκεί, αρκεί να κοιτάξουμε.