Η Ελπίδα, σε προχωρημένη ηλικία, βρίσκεται μέσα στην αραγμένη σε έναν κολπίσκο της Μυτιλήνης βάρκα της. Είναι μια ευκαιρία να κάνει αναδρομή στο παρελθόν της και να συνομιλήσει με τον εαυτό της, με τον οποίο στην αρχή έχει σχέση ανταγωνιστική. Θυμάται τη λατρεία της για τη ζωή, τα μεράκια της, τα ταξίδια της και τις χαρές με το τρεχαντήρι της. Ανατρέχει στη γνωριμία της με τη Ζωή και την κοινή τους πορεία, τους έρωτές της, τις δυσκολίες της όταν ζούσε και εργαζόταν στη Θεσσαλονίκη. Προσπαθεί να ξεφύγει από το σύστημα επιστρέφοντας στις ρίζες της, στη φύση, στο νησί της. Πιστεύει πως μόνο εκεί μπορεί να υπάρξει. Παράλληλα η Ζωή, η άλλη ηρωίδα, ακολουθεί τον δρόμο της αναζήτησης, κάνοντας ταξίδια για να γνωρίσει τον κόσμο, να βρει το κρυμμένο νόημα. ’ραγε θα βρεθούν ξανά η Ελπίδα με τη Ζωή;