Ως πρόλογος
Επιμήκυνση του χρόνου

Γράφω και σκηνοθετώ την ιστορία μου
- μια ιστορία απλή, ανθρώπινη.
Ίσως μερικοί να τη βρείτε παρωχημένη.
Πάντως, δεν αποποιούμαι
- έστω όσο διαρκεί η παράσταση -
Τον έρωτα απ’ το χέρι.
Τον αγκαλιάζω.
Όσο θέλω...
Όσο αντέχω...
Τον ακινητοποιώ.
Και τον χρόνο.
Σωστό ή λάθος;
Πόσο γλυκιά η συνήθεια!
Σεις οι «ολίγιστοι»
γιατί διαφωνείτε;