Πώς ορίζεται η κατασκοπεία; Ποια είναι η θέση του κατασκόπου στο διεθνές δίκαιο και ποιος ο ρόλος του διαχρονικά στις διεθνείς σχέσεις; Ποιοι είναι οι νομικοί, στρατηγικοί και ηθικοί προβληματισμοί γύρω από τη δράση των υπηρεσιών πληροφοριών και τις διάφορες μεθόδους συλλογής δεδομένων που χρησιμοποιούν;

Το παρόν έργο επιχειρεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα, εκκινώντας από μια ιστορική αναδρομή στην πρακτική της κατασκοπείας και εμβαθύνοντας στη συνέχεια σε σειρά ειδικότερων ζητημάτων.

Θεμέλιο της ανάλυσης αποτελεί η αντιμετώπιση της κατασκοπείας στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, που αποτελεί τον μοναδικό, μέχρι στιγμής, κλάδο του διεθνούς δικαίου στον οποίο συναντάμε τόσο έναν καθολικά αποδεκτό ορισμό της πρακτικής, όσο και ρυθμίσεις που γίνονται αποδεκτές ως δεσμευτικές από το σύνολο της διεθνούς κοινωνίας. Επιπλέον, το φαινόμενο εξετάζεται από την πλευρά του διεθνούς δικαίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου, καθώς και ως προς το εσωτερικό δίκαιο ορισμένων κρατών.

Με άξονα τη νομική μεταχείριση της πρακτικής, αναλύονται και άλλα σχετικά με τη διακρατική συλλογή πληροφοριών ζητήματα, όπως η σήμασία της κατασκοπείας όσον αφορά την έκβαση των ενόπλων συρράξεων, ο αντίκτυπός της στις διεθνείς σχέσεις, οι μέθοδοι οργάνωσης και λειτουργίας των μυστικών υπηρεσιών, καθώς και ηθικής φύσεως διλήμματα σχετικά με την αντιμετώπιση των κατασκόπων.

Κεντρικό ρόλο στη μελέτη κατέχουν τα ιστορικά παραδείγματα, κάποια εκ των οποίων προέρχονται από την ελληνική πραγματικότητα, καθώς και η σχετική νομολογία που παρατίθεται. Μέσω των παραπάνω επιχειρείται η καλύτερη κατανόηση από τον αναγνώστη των θεματικών που αναλύονται. Τελικό στόχο του συγγραφέα αποτελεί η παροχή μιας κατά το δυνατόν πληρέστερης και σφαιρικής αξιολόγησης του φαινομένου της κατασκοπείας.