12-ανάμεσα στο εδώ και στο εδώ μεσολαβεί μόνο το παρόν, αφού υπάρχει μόνο παρόν. ανάμεσα στο παρόν και στο παρόν δεν μεσολαβεί κανένα εδώ. γιατί ο χρόνος είναι το βάθος του χώρου. ο χώρος απλά τον διακοσμεί. κι εμείς εισχωρώντας στις στιγμές έχουμε την ψευδαίσθηση ότι έχουμε σώματα από ύλη, ενώ τα κορμιά μας είναι πλασμένα από ερωτίνη. στην προοπτική μόνο σώζεται ο χρόνος, καθώς έχει σαν κέντρο τη ματιά μας κι η ματιά μας είναι οι κρυμμένοι άγγελοι που κοιτά η γυναίκα στην Καταιγίδα. στιγμές πάνω σε στιγμές πάνω σε στιγμές κάτω απ’ το βλέμμα των ήλιων, των μοναρχών και της ομίχλης των νυχτερινών δακρύων. θα ακουμπήσω τα μάτια σου και θα τους πω εφτά παραμύθια, όλα απ’ τη ζωή μας, κι όλα θα τα θυμάσαι.