«Τα πράγματα προϋπήρχαν πριν οι λέξεις έρθουν να τα ονοματίσουν, να δώσουν υπόσταση σε μια κρυμμένη δύναμη. Στον Κόσμο των πραγμάτων μνήμες από το παρελθόν έρχονται να συγκρουστούν με πράγματα του σήμερα και μέσα από αυτή τη σύγκρουση γίνεται προσπάθεια να έρθει μια κάθαρση, μια συμφιλίωση. Οι λέξεις δεν μπορούν, είναι φτωχές για να βάλουν στο χαρτί την αγωνία του ανθρώπου.

“Ποτέ των πραγμάτων η φύση στο χαρτί δεν θα μπει'', γι' αυτό και ο ζωγράφος που αντιγράφει τη φύση συχνά αποτυγχάνει. Όμως επειδή ''Μόνο οι νεκροί είναι φρόνιμοι'', δεν θέλω να το αποδεχτώ. Έτσι σμιλεύω τις λέξεις μέχρι να ματώσουν και σαν λιθοξόος και κτίστης μαζί χτίζω, σβήνω και γράφω κυνηγώντας το όνειρο, την ουτοπία, και πάνω από όλα προσπαθώ να μάθω τον εαυτό μου». Γ.Δ.Σ.