Το παρόν βιβλίο είναι η πρώτη μονογραφία της Σειράς «Μελέτες Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας του Δικαίου». Πραγματεύεται την φιλοσοφία την οποίαν παρέδωσε στην οικουμένη ο Μέγιστος Αριστοτέλης. Στόχος είναι, πρώτον, να καταδειχθεί η άρρηκτη διασύνδεση που υφίσταται μεταξύ Φιλοσοφίας του Δικαίου, Πολιτικής Φιλοσοφίας και Ηθικής Φιλοσοφίας. Δεύτερον, να αναλυθούν τα συγκεκριμένα έργα της Νομικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας του φιλοσόφου, κατεξοχήν τα Πολιτικά, τα Ηθικά Νικομάχεια και σποραδικώς η Ρητορική, όπου δει. Τρίτον, να αναδειχθούν κάποια ειδικά θέματα που αναλύονται στα Αριστοτελικά έργα.

Η μονογραφία αποτελεί βασικό μελέτημα τόσο για τον προπτυχιακό φοιτητή όσο και για τον μελετητή της Φιλοσοφίας του Δικαίου και της Πολιτικής Φιλοσοφίας, ο οποίος επιθυμεί να ενδιατρίψει σε εξειδικευμένες πτυχές του αντικειμένου. Ο στοχασμός και η Φιλοσοφία Δικαίου του Αριστοτέλους αποβλέπουν στο να καταστήσουν δυνατό να διακρίνει ο άνθρωπος το δίκαιο από το άδικο, το σχετικό από το απόλυτο, το αντικειμενικό από το αίολο υποκειμενικό, το εφήμερο από το αιώνιο αυτού του κόσμου.