Στα πενήντα τρία ποιήματα της συλλογής «Χειμώνες απουσίας» απεικονίζεται η έλλειψη του αγαπημένου προσώπου με έντονη γλώσσα και μεταφορές, πότε είναι μια βασανιστική τιμωρητική πείνα, πότε μια ατελείωτη πορεία ενός μοναχικού προσκυνητή για να τιμήσει μια θυμωμένη θεότητα, κι άλλοτε άδειοι χειμώνες που δεν υπόσχονται καμία αναλαμπή άνοιξης.