Ένα παραμύθι που έγραψε ένα κορίτσι σε ηλικία 13 χρονών, μία δραματική έκκληση του Γ.Γ. του ΟΗΕ για το περιβάλλον, η φιλοσοφία του συγγραφέα για τη ζωή, τις σχέσεις των ανθρώπων και τη δημιουργία των αστεριών, ενώνονται σε ένα ρομαντικό ανατρεπτικό μυθιστόρημα όπου κυριαρχεί η αγάπη και όχι ο πόλεμος. Το ανέβασμα μιας ιδέας στην κορυφή της ανθρώπινης σκέψης θέλει ιδρώτα και το μήνυμα του βιβλίου είναι να ιδρώσουμε για το περιβάλλον και τη Γη μας, γιατί οι μεγάλοι δεν βλέπουν στον καθρέπτη το πρόσωπό τους, αλλά τη σκιά του κέρδους που βρίσκεται πίσω τους. Η ύπαρξή μας άραγε είναι μόνο μία μορφή του κάθε ενός ξεχωριστά ή μέσα από αυτήν και μια βαθιά μορφή ύπαρξης του συνόλου της ανθρωπότητας;