Οι μελέτες του παρόντα τόμου -ελληνικές και ιταλικές- εξετάζουν τους «ιταλισμούς» που απαντούν στην ελληνική γλώσσα και σε διάφορες ποικιλίες της, όπως η αργκό, η λογοτεχνική έκφραση ή τα τοπικά ιδιώματα. Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάζονται γλωσσάρια που προκύπτουν από την αποδελτίωση γραπτών ή και προφορικών κειμένων, λογοτεχνικών και μη. Στα γλωσσάρια συγκεντρώνονται οι ιταλικές λέξεις που απαντούν σε κείμενα με αφηγηματική έκφραση και λαϊκή γλώσσα, όπως τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, σε θεατρικά κείμενα, όπως είναι οι Κρητικές κωμωδίες, σε κείμενα με διοικητικό χαρακτήρα και μικτή -λόγια και λαϊκή- γλώσσα, όπως είναι τα δικαιοπρακτικά έγγραφα της Νάξου των ΙΣΤ-ΙΖ αι., καθώς επίσης σε δείγματα προφορικού λόγου, π.χ. τα λεξιλόγια της συνθηματικής γλώσσας γνωστής ως «καλιαρντά», αλλά και των ιδιωμάτων της Κέρκυρας και της Καρπάθου. Τέλος, εξετάζονται διάφορες λεξικογραφικές παράμετροι με στόχο τη σύνταξη ενός λεξικού των ιταλικών δανείων.