Σε αυτό το έργο παρουσιάζονται διάφορες πτυχές των ιστορικών, κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων Συρίας και Τουρκίας με έμφαση στα ζητήματα που αναδείχθηκαν μετά την ανεξαρτησία της Συρίας από τη Γαλλία το έτος 1946. Περιλαμβάνει επίσης τα κυρία στάδια ανάπτυξης του αραβικού εθνικισμού και τον ρόλο των αράβων στοχαστών (χριστιανών και μουσουλμάνων) κατά της πολιτικής εκτουρκισμού του αραβικού στοιχείου εκ μέρους των Νεότουρκων από το 1908 έως το 1918. Παρουσιάζονται επιπλέον σημαντικές αραβικές επιστημονικές πηγές με σκοπό να δοθεί άπλετο φως στη φύση των σχέσεων Αράβων και Τούρκων Οθωμανών κατά την περίοδο 1516-1918 από την αραβική οπτική. Τέλος, αυτή η μελέτη καταδεικνύει την αποτυχία -διαχρονικά- των συμμαχικών περιφερειακών πολιτικών και προτείνει σχέδιο-όραμα για μια πιθανή πετυχημένη νέα τάξη πραγμάτων στη Μέση Ανατολή.