Στο τελευταίο δίμηνο ενός πολέμου που ήδη έχει κοστίσει εκατομμύρια ζωές, όταν και παρά το γεγονός ότι οι στρατιώτες των εμπολέμων δεν έχουν ακόμα αποχαιρετήσει τα όπλα τους, εκατοντάδες Γερμανοί και Αυστριακοί επιστήμονες, οι περισσότεροι με ύποπτο πολιτικό παρελθόν, αρχίζουν να συγκεντρώνονται για να μεταφερθούν στις χώρες των νικητών, στρατολογημένοι με υποσχέσεις παχυλών αμοιβών, άνετης και πολυτελούς διαβίωσης, αλλά και προσφορές νευραλγικών θέσεων.
Για τις ΗΠΑ που αποτελούν ίσως την χώρα που δέχεται την μεγαλύτερη εισροή αυτών των ανθρώπων, το αρχικό πρόγραμμα με τον κωδικό Overcast και το διάδοχό του με τον κωδικό Paperclip τερματίζονται επίσημα το 1947, συνιστώντας κατά τους κυβερνητικούς παράγοντες βραχυχρόνιες επιλογές για την υποστήριξη των κέντρων ερευνών, των επιστημονικών ινστιτούτων, των πανεπιστημίων και του κλάδου της αμυντικής βιομηχανίας.
Στην πραγματικότητα η αθέατη στρατολόγηση συνεχίζεται χωρίς διακοπή και με εντατικούς ρυθμούς έως το 1973, με τα κατάλοιπα των επιπτώσεών της να παραμένουν ορατά ακόμα και στις ημέρες μας.
Η στυγνή αποφασιστικότητα, κυρίως των Αμερικανών, αλλά και των Ρώσσων, να αξιοποιήσουν με κάθε μέσον τα ευρήματα της γερμανικής τεχνογνωσίας αιχμής, προκαλεί στην μεταπολεμική περίοδο καταλυτικές εξελίξεις, με συνέπειες απόλυτα ευδιάκριτες ακόμα και στην εποχή μας...