Ο Ντάριο Φο έγραψε το έργο για να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα της κοινωνίας. Τα πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην ηρωίδα μπορεί να φαίνονται διεφθαρμένοι και τρελοί, αλλά φαίνονται ότι είναι πιο αξιόλογοι από τους φαινομενικά καλούς και άξιοι σεβασμού πολίτες.
Πιεζόμενοι, πολίτες, εξοχότατοι, καλόγριες, πολιτικοί και τρελοί κάθε είδους παρελαύνουν μπρος από την Ενέα η οποία διαπιστώνει ότι η κοινωνία προστάζει «αφού κλέβουν οι άλλοι κλέψε και εσύ, ίσως λίγο λιγότερο όμως»...