Το 1902, ο παππούς του Luigi αγόρασε έναν αμπελώνα ο οποίος περιελάμβανε έναν αχυρώνα και ένα παλιό κελάρι. Ήθελε ως φαίνεται, η αριστοκρατική καταγωγή του να μην είναι μονάχα συνδεδεμένη με τη βιομηχανία του μετάλλου, ήθελε το όνομά του να συζητιέται σε όλα τα σαλόνια της υψηλής κοινωνίας. Ήθελε με αυτό τον τρόπο να βρίσκεται παντού, στα μεγάλα τζάκια της αριστοκρατίας, στους πολιτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους...

Στα έργα για τη μετατροπή του αχυρώνα σε κελάρι και για την προέκταση και ανακαίνιση του υπάρχοντος κελαριού βρέθηκαν θαμμένα στο χώμα δυο πιθάρια. Στην αρχαιότητα, έθαβαν τα πιθάρια για να πετύχουν μία σταθερή θερμοκρασία με αποτέλεσμα να μπορούν να συντηρήσουν επί μακρόν το λάδι και το κρασί. Σε ένα από αυτά υπήρχαν διάφοροι πάπυροι και μία περγαμηνή γραμμένη στα ελληνικά. Οι μεν πάπυροι ήταν πολύ ταλαιπωρημένοι, η δε περγαμηνή σε άριστη κατάσταση...