Η άνοιξη εισχώρησε στο σώμα του χειμώνα/
και κάρφωσε τα άνθη της στους πάγους./
Μ’ ένα άλμα/
ξάπλωσε σε φρεσκοργωμένο χώμα/
ώσπου γλίστρησε πάνω της το πρώτο πρωτοβρόχι/
και μουσκεμένη έτρεξε σε ανοιχτή ομπρέλα/
να λιάζεται και ν’ απορεί/
γιατί αυτό το αλλόκοτο,/
ανάποδο ταξίδι.