Μια γυναίκα, νέα ακόμη, ήρεμη και ικανοποιημένη απ' τη ζωή της, κάθε άλλο παρά αδρανής μέσα στον ασφαλή κύκλο της οικογένειας στο ωραίο τους σπίτι στο Τορίνο, εγκαταλείπεται ξαφνικά από τον σύζυγό της. H Όλγα τότε βυθίζεται σε μια σκοτεινή, αρχέγονη άβυσσο. Μένοντας μόνη με δυο παιδιά κι έναν σκύλο, σημαδεμένη βαθιά από τον πόνο και την ταπείνωση, καταλήγει να στροβιλίζεται ανάμεσα στα φαντάσματα των παιδικών της χρόνων στη Νάπολη. Από τούτο το σημείο αρχίζει μια καταστροφική πτώση που κόβει την ανάσα, μια αφήγηση που αιχμαλωτίζει, παρασέρνοντας τον αναγνώστη στα μύχια βάθη της γυναικείας εμπειρίας.

Οι Μέρες εγκατάλειψης διαθέτουν τις εξάρσεις και τις αποχρώσεις της αρχαίας τραγωδίας, με μια δύναμη που πηγάζει κατευθείαν από τα μύχια της ψυχής, μολονότι πρόκειται για μια συνηθισμένη ιστορία, που ο ρυθμός της υπαγορεύεται από τη ζωή μιας απλής οικογένειας.