Καθώς το πλοίο πλησίαζε τον Πειραιά, είδα την Αθήνα να ξεπροβάλλει μέσα από τις άχνες και τις απόπνιες της νύχτας και μ' έπιασε μια λαχτάρα κι ένα καρδιοχτύπι να κατεβώ, να τρέξω στους μεγάλους δρόμους της, να ανακατωθώ με τον κόσμο, να δω τι κρύβονταν πίσω από τις χιλιάδες τα παράθυρα, που με κοίταζαν αινιγματικά. Κι όταν είδα τον κόσμο που περίμενε στην προκυμαία μου 'ρθε να φωνάξω "Φούλα, Φούλα, ήρθα"!