Από μικρά παιδιά, η Ζιζού και ο 'Αλκιμος κάνουν πάντα μαζί τα πράγματα που αγαπούν. «Έλα μαζί μου στην κουζίνα», λέει η Ζιζού, και ο ’λκιμος την κοιτάζει ξαφνιασμένος. «Στην κουζίνα; Να κάνουμε τι; Γιατί δεν έρχεσαι εσύ καλύτερα μαζί μου στην αυλή για να παίξουμε ποδόσφαιρο;». Σε μια άλλη στιγμή, το νεαρό αγόρι προτείνει στην κολλητή του: «Γρήγορα, έλα μαζί μου στο συνεργείο του μπαμπά μου», και η Ζιζού αναρωτιέται τι να κάνει μέσα στις μουτζούρες. Επειδή όμως αγαπά τον 'Αλκιμο, ξεπερνά τον δισταγμό της, και εκείνος, με τη σειρά του, την ακολουθεί στην τελική πρόβα μπαλέτου.

Γιατί η αληθινή φιλία νικά κάθε στερεότυπο και φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά όταν μοιράζονται τα ενδιαφέροντά τους.