Στο βιβλίο ξετυλίγεται,από την αρχή ώς το τέλος της, η αληθινή ιστορία μιας γυναίκας, μιας γιαγιάς («νόνας» κατά τους Επτανήσιους). Δύσβατος -και κατά μεγάλα χρονικά διαστήματα ολοσκότεινος- ο ανηφορικός δρόμος που διένυσε η ηρωίδα ως κοριτσάκι, ως έφηβη, ως σύζυγος και κυρίως ως μητέρα. Με την απαράμιλλη όμως πάλη και την ανυπέρβλητη αντοχή της, τον έβγαλε εις πέρας χωρίς να πέσει ούτε μια φορά καταγής. Και, το σπουδαιότερο, κατάφερε να μην πέσουν ούτε έστω και για μια στιγμή τα παιδιά της, που για πάρα πολλά χρόνια, και κυρίως εκείνα τα φριχτά της πείνας, τα κρατούσε σφιχτά πάνω της στο κοινό τους κακοτράχαλο και σκοτεινό ανηφόρι. Και για τούτο το μέγα κατόρθωμά της, η σπουδαία γυναίκα που το όνομά της ταυτίστηκε με τον αγώνα, τη θέληση, την ελπίδα και προπάντων την αγάπη, χαμογελούσε με περηφάνια ώς τα βαθιά της γεράματα...