Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Αυστριακός Σίγκμουντ Φρόυντ, φυσιολόγος και ψυχίατρος, έθεσε με τις μελέτες του τις βάσεις της ψυχανάλυσης ως θεραπευτικής μεθόδου και έφερε επανάσταση στον τρόπο που ο σύγχρονος άνθρωπος αντιλαμβάνεται έννοιες όπως η συνείδηση και η σεξουαλικότητα.

Με "Το Ανοίκειο" (Das Unheimliche, 1919) ο Φρόυντ διατυπώνει τη θεωρία του για το ανοίκειο στη μυθοπλασία αλλά και στην πραγματική ζωή. Έχοντας ως αφετηρία την ψυχαναλυτική του εργασία και παραδείγματα από τη λογοτεχνία, μελετά τα βιώματα και τις εντυπώσεις που ξυπνούν μέσα μας την αίσθηση του ανοίκειου και προσπαθεί να βρει τη σύνδεσή του τόσο με απωθημένα συμπλέγματα όσο και με το σύμπλεγμα του ευνουχισμού.