Ο συγγραφέας πέρασε και ξαναπέρασε από τα μέρη που συνέβηκαν τα όσα αναφέρονται στις σελίδες του.
Και, όπως ήταν φυσικό, όλα είχαν διαφοροποιηθεί τόσο, ώστε και ο ίδιος άρχισε ν' αμφιβάλλει, αν κάποτε υπήρξαν οι δρόμοι και οι περιοχές που θυμόταν ο ίδιος.
Μπαΐρια και χαμόσπιτα μετατράπηκαν σε πολυκατοικίες, σχολεία, εκκλησίες.
Μνήματα, ξυλαποθήκες και ρέματα έγιναν πάρκα. Στενοί, αδιάβατοι λασπόδρομοι και καλντερίμια διαπλατύνθηκαν και ασφαλτοστρώθηκαν.
Κακόφημες περιοχές, «επίσημες» εξαφανίστηκαν εντελώς.
Γενικά άλλαξε όψη η πόλη. Έγινε αλλιώτικη. Τίποτε δε θύμιζε την παλιά μορφή της.Και τότε σκέφτηκε να σχεδιάσει - μια ιδέα που ακόμη και τώρα τη θεωρεί τολμηρή - ένα τμήμα της, όπως ήταν παλιά, και να το προσφέρει σ' αυτούς που θα θελήσουν να διαβάσουν το βιβλίο και γνωρίζουν την πόλη.