Ο ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ΣΤΑ ΕΠΤΑ ΤΟΥ

Είναι τρομερά δύσκολο
να επιδιορθώσεις ένα σταματημένο τζιτζίκι

Τι να το κάνεις;
Ξέρεις πολύ καλά γιατί τρέμουν τα χέρια. Κατά μία άποψη,
ο Σεπτέμβρης είναι πολύ δυνατότερος από την επιστήμη.
Τα μικρότερα γρανάζια παιδεύουν περισσότερο τα δάχτυλα.
Καμιά φορά, αυτό που λέμε «δύναμη της πειθούς»
παραείναι αμβλύ εργαλείο.
Εντούτοις, μπορούμε ακόμα να εξάγουμε συμπεράσματα.
Ότι όραση και δίψα πρέπει να εδράζονται στο ίδιο σημείο.
Ίσως έχουμε να κάνουμε με ένα αυστηρά κλειστό κύκλωμα.
Κάτι ανάβει τη δίψα και η δίψα την όραση. Ποτέ το ανάποδο.
Ωστόσο, μου διαφεύγει το κάτι.
Το νεύρο από το οποίο εκπορεύεται το τραγούδι,
το καταλαβαίνω καλύτερα.
Έχει κάτι αντανακλαστικό. Αρκεί μια επανάληψη του πόνου.
Κατά βάθος, εμένα η έγνοια μου βρίσκεται στα σπασμένα.
Ένα σπασμένο έλυτρο είναι σαν παιδική ηλικία.
Το σάλιο δοκιμάστηκε
και αποδείχτηκε άχρηστο.

Πολύ φοβάμαι
ότι αν δεν έχεις Θεό Ελβετό, δεν γίνεται τίποτα.