Δεν μπορείς ν' αφήσεις από τα χέρια σου αυτό το βιβλίο που σε οδηγεί στον παράξενο κόσμο του Φώτη Θαλασσινού. Πρόσωπα που κατοικούν και βαδίζουν δίπλα μας κι εμείς τα προσπερνάμε ή δεν τα βλέπουμε. Ο συγγραφέας τα μελετάει σαν φυσιοδίφης του 16ου Αιώνα σ' ένα εργαστήριο όπου τα ομοιώματα είναι εφάμιλλα των υπαρκτών ζωντανών υπάρξεων που υπήρξαν ή που υπάρχουν, και όμως μας φαίνονται αόρατα. Στο δάσος των ψυχών, που χτίζει ο Θαλασσινός, πέφτει βροχή, κάνει κρύο και παράξενα ζώα ή άνθρωποι ψάχνουν στέγη. Γραφή. Ελευθερία. Και αυτό κάνει. Καταγράφει ό, τι φαίνεται, ό, τι βλέπει αυτός, ό, τι παραλείπουμε εμείς, δηλαδή. Οι υπερβολές του είναι οι αρετές του. Η λογοτεχνική του φλέβα, η ελευθερία του - που δεν έχει προηγούμενο στην ελληνική γλώσσα, παρά μόνο στα 7 προηγούμενα βιβλία του, συναντάμε σπόρους της γραφής του.

Είναι βέβαιο πως με το βιβλίο αυτό θα μπείτε σ' έναν κόσμο όπως στα παλιά λούνα παρκ, στις ειδικές αίθουσες σκιών. Ή κατόπτρων. Των ιδεών.