Η έρευνα των λόγων ακύρωσης και ανυπαρξίας διαιτητικών αποφάσεων διατρέχει όλο το δίκαιο της διαιτησίας και απαιτεί την αντιμετώπιση πληθώρας επιμέρους ζητημάτων, τα οποία ανακύπτουν στη θεωρία και κυρίως στην πράξη.

Στο πρώτο μέρος της παρούσας μελέτης παρουσιάζονται τα ένδικα βοηθήματα για την ακύρωση και την αναγνώριση της ανυπαρξίας διαιτητικών αποφάσεων. Στο δεύτερο μέρος, όπου γίνεται διεξοδική ανάλυση των λόγων ακύρωσης και ανυπαρξίας, αντιμετωπίζονται οι πλημμέλειες της διαιτητικής απόφασης κατά τον ΚΠολΔ, η έκταση της εξουσίας κρίσης του δικαστηρίου επί αγωγής ακύρωσης και αγωγής αναγνώρισης της ανυπαρξίας, η αναβίωση της διαιτητικής συμφωνίας μετά την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης, η αυτεπάγγελτη λήψη υπόψη κωλυμάτων αναγνώρισης ή ακυρωτικών λόγων και η αλληλεπίδραση διαδικασίας ακύρωσης και διαδικασίας αναγνώρισης και κήρυξης εκτελεστότητας διαιτητικών αποφάσεων. Στο τρίτο μέρος διατυπώνονται οι τελικές παρατηρήσεις του Συγγραφέα.

Μέσα από την αντιμετώπιση των επιμέρους ζητημάτων αναδεικνύονται οι βασικές αφετηρίες του Έλληνα νομοθέτη για το δίκαιο της διαιτησίας, το οποίο αποτελεί πραγματικά τον μοναδικό εναλλακτικό τρόπο απονομής δικαιοσύνης.