Ο συγγραφέας αφηγείται τις μάχες στην Αμμόχωστο στην Κύπρο το 1974, όπως τις έζησε ως στρατιώτης, πάντα στην πρώτη γραμμή, από την έναρξη των εχθροπραξιών, την κατάληψη της πόλης, το στήσιμο της γραμμής πυρός στην Δερύνεια, μέχρι την περίφραξη της πόλης από τους Τούρκους.

Τα γεγονότα συνοδεύονται από τις σκέψεις, τους προβληματισμούς και τους φόβους του δεκαεννιάχρονου τότε συγγραφέα. Στην αφήγηση εμπλέκεται ο μύθος των Κουάξ, των βατράχων της πόλης που τραγουδούσαν κάθε νύχτα και που περιμένουν τους κατοίκους να επιστρέψουν, να ανοίξουν τις κάνουλες με το νερό, να γεμίσουν οι δεξαμενές στα περιβόλια και να ποτιστούν τα δέντρα, ώστε να μπορέσουν τα βατράχια να ξανατραγουδήσουν για να ξαναζωντανέψει η πόλη.