Μια μάνα γράφει για τα παιδιά της: πώς ήρθαν στον κόσμο, πώς μεγάλωσαν και πώς τα έχασε μέσα στη φρίκη του πολέμου. Με την πρώτη ματιά, ίσως, ο αναγνώστης και η αναγνώστρια θεώρησαν ότι γι αυτό γράφτηκε το βιβλίο που κρατάνε στα χέρια τους. Όμως, η Λ. Κοσμοντεμιάνσκαγια μέσα από την αφήγησή της οδηγεί τη σκέψη μας σε διαφορετικά μονοπάτια.

Η Ζόγια και ο Σούρα γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη διάρκεια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στη Σοβιετική Ένωση (1923 και 1925 αντίστοιχα). Ανδρώθηκαν σε μια κοινωνία που προσπαθούσε να ικανοποιήσει της βασικές ανάγκες του ανθρώπου, στηριζόμενη στη δύναμη και στην προσφορά της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

Πρόκειται για έναν καταλυτικό παράγοντα, που επηρέασε τη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και συντέλεσε στο να μείνουν στο πάνθεο των ηρώων του σοβιετικού λαού. Καθώς διαβάζουμε για το πώς μεγαλώνουν τα δύο αυτά παιδιά, παρακολουθούμε διάφορα στιγμιότυπα από τις κατακτήσεις της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, οι οποίες αποδεικνύουν ότι επρόκειτο για ένα κοινωνικό σύστημα κατά πολύ ανώτερο του καπιταλισμού.