«Χτυποκάρδι. Η απότομη στροφή στην κόχη του κόλπου, μου αποκάλυψε φώτα χίλια - να λαμπυρίζουν μέσα στης νύχτας τη σιγαλιά, της Πόθιας της μεγάλης την πανέμορφη αγκαλιά, βυθισμένη μέσα στον αλλόκοσμο αυγουστιάτικο ύπνο της.
Μέσ' το βαθύ το χάραμα, μέσ' τον μπλαβί ουρανό θα δέσει το καράβι στο λιμάνι. Και θα 'ν' οι δρόμοι αδειανοί, τα δέντρα δροσισμένα, και τα σπιτάκια χαμένα μέσα στα όνειρά τους. Φιδογυριστός ο δρόμος θα με σηκώσει απαλά απ' το λιμάνι, και μέσ' τη νυχτερινή σιγή θα με ξεναγήσει για πολλοστή φορά στον μεγάλο του κήπο, με τα κυπαρίσσια, τις λεύκες, τους ευκαλύπτους, και τις ευγενικές βεραντούλες, τις κοιμισμένες αυλές, τους υακίνθους και τις βουκαμβίλιες.
Μαλακά θα διασχίσει όλες τις φιλόξενες γωνίτσες του νησιού, κι όταν θ' αρχίσει να σκαρφαλώνει την πλαγιά, και θα νιώσω τους μυς μου να χαλαρώνουν επιτέλους έστω και για λίγο, θα πάρω μιαν ανάσα βαθιά, για ν' αγκαλιάσω το σύμπαν».
Από το Δοιάκι «Η άφιξη (Το χάραμα)».
Τι είναι το Δοιάκι; Τίποτα περισσότερο από το πηδάλιο ενός πλοίου. Το πηδάλιο-οδηγό μας σ' ένα ταξίδι, μια περιήγηση σε τοπία και θρύλους ενός από τα τουλάχιστον 3.000 νησιά της Ελλάδας: της Καλύμνου. Δεκαοκτώ κείμενα γραμμένα σε πεζό, μα συνάμα και ποιητικό λόγο, αποτελούν την κατάθεση ψυχής για μια ακόμη ιδιαίτερη πατρίδα, έναν ακόμη πανέμορφο κήπο του Αιγαίου.