Μια αμύθητα αισιόδοξη κοπέλα έπεσε απ’ τον ουρανό στο μαξιλάρι μου. Φορούσε λευκό ψάθινο καπέλο και μπλε σατέν φόρεμα. Μου φά­νηκε μυστήρια στο βλέμμα. Τη ρώτησα, από ­τόσους έμπειρους ονειροβάτες πώς ξέπεσε στο ­εμπριμέ μου μαξιλάρι. Έμεινε βουβή να ξύνει το κεφάλι της πάνω από το καπέλο. Δείγμα επι­κίνδυνα ευφυούς ανθρώπου. Την ξαναρώτησα. ­Μήπως δεν πρόλαβε να καταλάβει με την πρώ­τη ανάγνωση. Με κοίταξε νωχελικά. Με βλέμμα απόκοσμο και μια καρφίτσα πεταλούδα στο φουστάνι.