Στόχος του έργου είναι να οριοθετηθεί όσο γίνεται καλύτερα το πλαίσιο της εφαρμογής της ρήτρας της φοροαποφυγής στα πλαίσια της ως άνω διάταξης, ώστε ο εφαρμοστής της σε συνδυασμό με αναφορά στην υπάρχουσα νομολογία ΔΕΕ, να διασφαλίσει τη λελογισμένη εφαρμογή της. Η παρούσα ανάλυση επιχειρεί να τιθασεύσει το πολυπληθές υλικό της διεθνούς βιβλιογραφίας και πρακτικής, ενώ η μεγάλη χρησιμότητα του έργου εκδηλώνεται στην τεκμηρίωση των ασαφών εννοιών της διατάξεως, με την παράθεση πολλαπλών παραδειγμάτων. Τα παραδείγματα αφορούν τόσο περιπτώσεις, που κρίθηκαν ως εμπίπτουσες στις σχετικές περί καταπολεμήσεως της φοροαποφυγής διατάξεις όσο και περιπτώσεις επιλεχθεισών συναλλαγών με δημιουργία φορολογικού οφέλους, που θεωρήθηκαν ότι αποτελούν σωστές επιχειρηματικές αποφάσεις, που δεν ενέπιπταν στο σκοπό των εφαρμοστέων εν προκειμένω διατάξεων. Η χρήση των παραδειγμάτων ως κατευθυντήρια οδηγία είναι η πιο κατάλληλη μέθοδος για τον σωστό προσανατολισμό του εφαρμοστή του άρθρου 38.

Το έργο συμπληρώνεται από Παράρτημα νομοθεσίας, ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία καθώς και συνοπτικό αλφαβητικό ευρετήριο των κυριότερων όρων.