Η «ακτηνογραφία» είναι μια ποιητική συλλογή που αναμετράται με το κτήνος που γεννιέται και υπάρχει μέσα μας και γύρω μας, συνιστώντας ένα ψυχογράφημα του σύγχρονου πολιτισμένου ανθρώπου. Ο διάλογος του εαυτού με τον ίδιο αποτελεί βασικό μοτίβο στην ποίηση του Χρήστου Τζιώκου.

Στο έργο ξεδιπλώνεται ο άνθρωπος που παλεύει να ξεφύγει από το σκοτάδι, που ακροβατεί σε έναν εχθρικό κόσμο και που αγωνίζεται να καταδυθεί μέσα του για να τον αφουγκραστεί. Μια υπενθύμιση πως «Ούτε στο όνειρο / ποτέ δεν είσαι μόνος» διαμηνύει πως ο ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που δεν θα πάψει ποτέ να κουβαλά επάνω του αλλά και μέσα του το όνειρο του κόσμου.