Από τον πρόλογο: «Πρόσφατα, παρόλο που βρέθηκα σε κάποια ψυχολογικά αδιέξοδα, που δεν περίμενα πως θα συμβούν στην ηλικία αυτή και που ακόμη μια φορά απέδειξαν ότι όσο μεγαλώνουμε μαθαίνουμε, αντί να χαθώ σε σκοτεινούς δρόμους, ένιωσα να βγαίνει από μέσα μου μια δημιουργική δύναμη. Αποτέλεσμα αυτής ήταν ένας χείμαρρος από λόγια που συνοψίστηκαν ποιητικά στη συλλογή αυτή. Τα ένιωσα σαν έναν ύμνο για τη ζωή και όσα όμορφα ή και προβληματικά συμβαίνουν μέσα της. Που, όπως και να ’χει, σχεδόν για κανέναν δεν ήταν ποτέ εύκολη, ούτε τα καλά αυτονόητα, αλλά το ζην είναι μεγαλειώδες και χτίζεται μέσα από όλα αυτά».

Ο αναγνώστης θα καταλάβει ότι μέσα από αρκετά από όσα έχει γράψει εδώ, ξεχειλίζει η σχέση του συγγραφέα με τη Φύση και τη ζωή, προφανώς επηρεασμένη από τη μακροχρόνια δουλειά του, ως βιολόγου, στο φυσικό περιβάλλον.