Ο δημιουργός ξεμυτά από την καθημερινότητα, μαθητεύει στην αέναη κίνηση των άλλων κοπαδιών, ειρωνεύεται το δήθεν ωραίο και την πένθιμη συγκίνηση. Ξορκίζει τη μαύρη σκέψη της αναπόφευκτης πτώσης, στραγγίζοντας το δάκρυ του στους αρίφνητους θανάτους της ζωής.