Τα παραμύθια της γιαγιάς Κατερίνας, μπροστά στην ξυλόσομπα τα κρύα βράδια του χειμώνα, όταν έξω άστραφτε και μπουμπούνιζε, όπως και αυτά που μας έλεγε τα ζεστά καλοκαίρια κάτω από τη δροσιά της παχιάς κληματαριάς, άρχιζαν πάντα με το γνωστό σε παιδιά και παππούδες "μια φορά και ένα καιρό".
Τώρα που η γιαγιά μου δεν μπορεί πια να μας πει τα όμορφα παραμύθια της, θα ήθελα πολύ να της πω εγώ ένα. Θα ήθελα να της πω την ιστορία της Φοράς και του Καιρού!
Της Φοράς, της γλυκιάς μα μοναχικής δασκάλας μουσικής, που γνωρίζει τον Καιρό, έναν ευγενικό νεαρό κύριο, μέσα από μια σειρά τυχαίων συναντήσεων. Οι ανησυχίες τους και τα κοινά τους ενδιαφέροντα, όπως η μεγάλη αγάπη τους για τα ζώα, θα γίνουν αιτία να ξεκινήσει μια γλυκιά ιστορία αγάπης.
Ακούστε την λοιπόν: "Μια φορά και έναν καιρό..."