Το Κράτος, λοιπόν, δεν υπήρξε απ' την αρχή του κόσμου. Υπήρξαν κοινωνίες, που διαμορφώθηκαν χωρίς αυτό, που δεν είχαν καμιά ιδέα για το κράτος και την κρατική εξουσία. Σε ένα ορισμένο στάδιο της οικονομικής εξέλιξης, που ήταν αναγκαστικά συνδυασμένο με το χωρισμό της κοινωνίας σε τάξεις, το Κράτος έγινε, με το χωρισμό αυτό, μια ανάγκη. Πλησιάζουμε τώρα με γοργά βήματα ένα στάδιο στην εξέλιξη της παραγωγής, όπου η ύπαρξη των τάξεων αυτών όχι μόνο έπαψε να είναι ανάγκη, αλλά γίνεται και θετικό εμπόδιο στην παραγωγή. Οι τάξεις θα χαθούν, εξίσου αναπόφευκτα, όπως είχαν πρωτύτερα δημιουργηθεί, Μαζί μ' αυτές θα χαθεί αναπόφευκτα και το Κράτος. Η κοινωνία που θα οργανώσει ξανά την παραγωγή απάνω στη βάση της ελεύθερης και ίσης συνεργασίας των παραγωγών, θα μεταφέρει ολόκληρη την κρατική μηχανή εκεί που θα είναι πια η θέση της: στο μουσείο των αρχαιοτήτων, δίπλα στη σφεντόνη και το μπρούντζινο τσεκούρι.